Bouwgeïntegreerde zonnepanelen (BIPV) vervullen een dubbele functie: ze wekken energie op én vervangen een deel van de gevelbekleding. Daarmee moeten ze aan dezelfde brandveiligheidseisen voldoen als andere gevelmaterialen.
EN 13501-1: de standaard voor brandclassificatie
EN 13501-1 is de vaste, Europees geharmoniseerde testreeks waarmee de brandveiligheid van bouwproducten waaronder BIPV-modules wordt vastgesteld. Een product wordt op basis van een combinatie van deeltests ingedeeld in een Euroklasse, van A1 (niet-brandbaar) tot F. Deze classificatie is voor het overgrote deel van de BIPV-projecten de relevante en toereikende maatstaf om aan de geldende brandveiligheidseisen te voldoen.
Bekijk hieronder de twee routes voor de brandveiligheidsbeoordeling van gelamineerde PV-panelen: materiaalclassificatie en een grootschalige geveltest.
Inzicht in de meerlaagse opbouw
Een conventioneel gevelmateriaal bestaat vaak hoofdzakelijk uit één materiaal of heeft een relatief eenvoudige samenstelling. Een BIPV-module daarentegen is een functioneel, meerlaags elektrisch product. Een typische glas-glas BIPV-module bestaat uit: gehard frontglas, polymere encapsulatielagen (zoals EVA, PVB of andere materialen), fotovoltaïsche cellen en elektrische verbindingen, een achterste glaslaag en aanvullende componenten die deel uitmaken van de module en het gevelmontagesysteem.
Waarom A2 niet haalbaar is voor een gelamineerd PV-paneel
De kern van de zaak ligt bij de polymere encapsulant die de zonnecellen tussen de glasplaten verzegelt. Deze laag is functioneel onmisbaar, want zonder encapsulant is er geen werkend zonnepaneel. Bij de EN ISO 1716-test (calorische waarde, onderdeel van de A2-route binnen EN 13501-1) wordt de encapsulant echter als afzonderlijk materiaal beoordeeld, terwijl deze in het eindproduct volledig tussen twee glaslagen is ingesloten.
Elk gelamineerd glas-glas PV-paneel met een polymere encapsulant loopt tegen dezelfde fysieke grens aan. B-s1,d0 is daarom niet een compromis, maar is de hoogst mogelijke classificatie die aansluit bij dit producttype. Solarix-modules behalen deze classificatie onder EN 13501-1.
Wanneer is een grootschalige systeemtest relevant?
Naast de classificatie onder EN 13501-1 bestaan er, voor specifieke situaties, grootschalige systeemtests die de complete, gemonteerde gevelopbouw beoordelen (bijvoorbeeld BS 8414 in het Verenigd Koninkrijk, ÖNORM B 3800-5 in Oostenrijk, DIN 4102-20 in Duitsland, of ISO 13785 internationaal). Dit zijn zware en tijdsintensieve trajecten die in de praktijk alleen worden ingezet wanneer regelgeving dit specifiek vereist, bijvoorbeeld bij bepaalde gebouwhoogtes, of wanneer een project dit nadrukkelijk vraagt. Voor de meeste projecten is de classificatie onder EN 13501-1 toereikend; een systeemtest is een uitzondering, geen standaardstap.
De eisen en testmethoden voor grootschalige geveltests verschillen binnen Europa en worden bepaald door nationale regelgeving en de specifieke toepassing. Buiten Europa gelden bovendien andere certificeringen en teststandaarden. Daarom is het belangrijk om per project de lokaal geldende eisen te bepalen.
Solarix in de praktijk
Onze glas-glas modules zijn getest volgens EN 13501-1 en behalen de classificatie B-s1,d0. Deze classificatie is gebaseerd op een breed testportfolio: Solarix heeft de afgelopen jaren tests laten uitvoeren door meerdere laboratoria over verschillende kleuren, glasopbouwen en met en zonder montagesysteem. Doordat we deze verschillende productopbouwen al hebben laten onderzoeken, kunnen we voor een specifiek project doorgaans een brandclassificatie aanleveren die aansluit bij de daadwerkelijke opbouw van het product specifiek voor dat project.
In Oostenrijk hebben we daarnaast een grootschalige systeemtest laten uitvoeren volgens ÖNORM B 3800-5:2024, uitgevoerd door een Oostenrijkse testinstantie: de constructie voldeed aan de eisen van ÖNORM B 3800-5:2024.
Case study: Implementatie van Rapid Shutdown-technologie
